Sport to aktywność która daje piękne ciało i zdrową psychikę

Słysząc słowo sport, widzimy oczami wyobraźni przede wszystkim zawodowych sportowców. Ludzi osiągających wspaniałe wyniki i zarabiających oszałamiające pieniądze. Jednak to miano odnosi się do każdej aktywności fizycznej, która rozwija ciało człowieka i poprawia kondycję fizyczną i psychiczną. Można sport uprawiać typowo zawodowo dla wyników, można też typowo amatorsko dla przyjemności i samorozwoju, biegać lub grać z przyjaciółmi w siatkówkę. Jednak niezależnie, czy biegamy wokół własnego domu, czy też łamiemy rekord świata w biegu na 100 m jesteśmy sportowcami.

Czy aktywność typowo intelektualna może być uznawana za sport? Choć zasadniczo sport to aktywność fizyczna, są wyjątki od reguły. Aktywność intelektualna, oparta o osiąganie wyników i współzawodnictwo też jest uważana za sport. Jest to głównie brydż sportowy i szachy. Tak jak podziwiamy możliwości ciała sportowców, tak samo podziwiany jest intelekt mistrzów szachowych lub brydżowych. Zresztą na poziomie profesjonalnym intelekt musi być wspierany przez ciało. Mecze szachowe też wymagają wysiłku fizycznego.

Nową kategorią sportu łączącego szybkość ciała (reakcji) i intelekt jest e-sport. Granie w gry komputerowe, gdzie liczy się wynik, wymaga idealnej korelacji ciała i umysłu. Wraz z rozwojem techniki, rozwija się też sport, w tym sensie, że nowe aktywności nim się stają. Najlepsi gracze e-sportu, zarabiają dziś rocznie dziesiątki a nawet setki tysięcy dolarów. To co kiedyś było zabawą dla dzieci, dziś staje się sposobem na życie.

Sport pełni ważną rolę w życiu społecznym i w zachowaniu zdrowego społeczeństwa. ,, W pięknym ciele zdrowy duch”, to powiedzenie szczególnie uwidacznia się np. w szachach. Jedno musi z drugim współgrać. Równowaga jednego powoduje polepszenie stanu drugiego. Dziś w czasach, kiedy stres zbiera coraz większe żniwo, sport daje naszej psychice świetne rozładowanie. Aktywność fizyczna powoduje wzrost produkcji endorfin, hormonu, który daje nam poczucie szczęścia. Wzmacnia nasze ciała, poprzez redukcję wagi, wzmocnienie mięśni, ale też wzmacnia psychikę, poprzez danie nam poczucia szczęścia, radości ze współzawodnictwa.

Sport może pozwalać rozładować w konstruktywny społecznie sposób agresję. Zamiast kierować ją wobec innych, zawodnik kieruje swój gniew do walki z samym sobą lub przeciwnikiem w kontrolowanych warunkach. Zawodnik chce pobiec zawsze szybciej lub dalej, a gdy zasoby ciała zaczynają nie wystarczać, sięga do psychiki. Wykorzystuje agresję często ukrytą, żeby wbrew zmęczeniu dalej walczyć.
Wielka jest też rola sportu w promowaniu równości wśród ludzi i dawaniu szansy na lepsze życie. Często sport jest jedyną drogą do wyrwania się z biedy. Szczególnie widzimy to w krajach trzeciego świata. Chłopcy z biednych rodzin często patologicznych, dzięki pięknu sportu potrafią dojść na szczyt. Nie tylko ten materialny.

Często sport tworzy wspaniałych empatycznych ludzi. Udowodniają oni swoim przykładem, że można wszystko osiągną ciężką pracą. Sport zasypuje uprzedzenia rasowe i narodowościowe. Trudno nienawidzić wspaniałego sportowca, tylko dlatego, że jest tej, a nie innej rasy. Uświadamia on nam, że wszyscy jesteśmy tacy sami. Równi sobie.
Dziś sport to również ogromne pieniądze. Biznes liczony w miliardach. Zawodnicy dają kibicom emocje i możliwość identyfikacji, z danym klubem, drużyną, zawodnikiem. A za takie możliwości, każdy chętnie zapłaci. Ale kwintesencją sportu jest jednak sport ten amatorski. Gdzie nie ma pieniędzy a jest tylko dążenie do rozwoju własnego ciała i psychiki. Żyjemy w czasach kultu piękna i młodości. Każdy z nas chce zatrzymać upływ czasu.

Choć to niemożliwe, sport jest jedyną rzeczą, która może ten proces spowolnić. Możemy dzięki niemu wyglądać młodziej i przyciągać wzrok wspaniałą sylwetką. Pokazywać również w ten sposób, że nie brak nam determinacji w dążeniu do celu. Każdy z nas może osiągać swoje własne szczyty w sporcie. I jest to ten sam heroizm co pokonanie ostatnich metrów na olimpiadzie w biegu maratońskim. Mnogość dyscyplin powoduje, że każdy znajdzie coś dla siebie. Również osoby niepełnosprawne pomimo ograniczeń mogą uprawiać sport. Co 4 lata mamy igrzyska paraolimpijskie, gdzie osoby te pokazują, że ograniczenia są głównie w naszych głowach. Że można osiągnąć wszystko trzeba tylko chcieć. Nie podawać się tylko walczyć. Tu widzimy też wyraźnie tą edukacyjną rolę sportu. Uczy on nas właściwych postaw. Determinacji w dążeniu do celu, przy zachowaniu szacunku do rywala. Bo w sporcie oczywiście gra musi być sprawiedliwa. Tak zwany fair play jest rzeczą kluczową. Rzeczą, która ukazuje czyste nieskażone komercją piękno sportu. Warto więc żeby każdy z nas uprawiał sport i rozwijał ciało i umysł. Niekoniecznie robił to w sposób wyczynowy ale był aktywny. Pomoże to nam przeżyć życie na wysokim poziomie i cieszyć się jego pełnym smakiem.